Anneler Emekli Olmazlar

Anneliğin emekliliği olmadığını, ömür boyu kol kanat açmaya devam edildiğini gözlemledim. Annem Ayten… Gördes’te mahallede ona hep “Ayten Aba”diye seslenirler. Bizlerin değerli annesi, torunlarının sevgili anneannesi, torun çocuklarının ise nineleri…

Annelerimiz her daim kalplerinde taşıdıkları o güzel duyguları, sevgilerini kelimelere yansıtırlar.

 Bazen bu kelimeler insanın içini bir hoş eder; bu duygu öylesine sarıp sarmalar ki, sadece kelimeler yetmez, gözyaşları da bu duyguya eşlik eder. “Evladım, uzun zamandır görüşemiyoruz, bir şeyciğin yoktur inşallah…” sözleri gibi…

Bazen de “Evladım, havalar soğudu, üstüne bir şey al, öyle dışarı çık.” derler. Annenizin sizi koruma içgüdüsü hâlâ kendini hissettirmeye devam eder. 

Bazen de “Sen de böyle yapmasaydın, durum bu kadar karmaşık hâle gelmezdi.” uyarılarıyla, hatalarınızı örtmeye çalışsanız da gören tek kişi yine annenizdir.

Özlem ise bu görüşmelerde çoğu zaman konuşmadan, gözyaşlarıyla hâlledilir. Çünkü tüm duygular sözler gibi ağızdan dökülmez; bazıları gözyaşlarıyla ifade edilir.

Bazen de kapıdan içeri girdiğinizde burnunuza gelen o mis kokular, annenizin sevgisini tüm odalara yaymıştır. “Bugün geleceksiniz deyince, torunlarımla birlikte yeriz diye KLOR  yapıverdim.” sözleri de o sevginin en güzel hâlidir.

“Bugün pek keyfim yok, çok yoruldum anne…” dediğinizde ise, “Sen gel bir yanıma, ben sana dua okuyayım.” diyerek elleriyle başınızı ovarak okuduğu şifa dolu dualarıdır.

Her daim arkada birisi var diyebileceğiniz, sığınılacak bir limandır annelerimiz. Fedakârlık timsalidir. Bazen de bir eğitimci gibi eleştiren, yanlışlarını düzelten…

“Evet anne! Tamam anne! Sen haklısın anne!…” bizim de ona verdiğimiz en içten cevaplardır.

Yemekteki lezzetin harcı, evdeki havanın oksijeni, bizlere kol kanat geren güvenli alanımızdır annelerimiz. 

O öpülesi ellerini sevgiyle öpüyorum.
Değerli annemin ve tüm annelerin Anneler Günü’nü kutluyor, ebediyete uğurladıklarımız annelere rahmet diliyorum. Tüm anneleri saygı ve sevgiyle kucaklıyorum.