Veda Zamanı!

             Hayat tecrübem, bana bir şey öğretti. Ben bu öğretiyi, hayatımın her safhasında kullanmayı başardım. Doğru zamanda doğru kararlar verdim hep. Ve hiçbir zaman pişman olmadım. Neydi o öğreti? Her işin bir sonu vardır.
            Zira ömrün bile sonu vardır.
            41 yıl önce, Gördes sevdasıyla yayın hayatına başladım. Gördes Gazetesi ile Gördes’in meselelerine, dertlerine talip oldum. Bir yandan şehrin emsalsiz kültürel değerlerini didik didik ederek, binlerce araştırma, inceleme yazısı ve makale yayınladım.
            Çok iyi işler yaptık. Yaralara merhem olduk, dertlere çare bulduk.
            Ahmet İnce ne kadar mert, ne kadar dürüst ve ne kadar korkusuzsa, bu gazetenin yayıncılığı da o kadar mert, dürüst ve korkusuz oldu. Bu yüzden takdir edildik, taltif edildik.
            Ancak bu meslek, son derece stresli ve yıpratıcıydı. Bir yandan zamana karşı yarış, bir yandan yasal ve toplumsal sorumluluk, beni ve ailemi oldukça yordu. Bugüne kadar, bu gazetenin yaşaması için hep fedakârlık yaptım. Öyle ki bu fedakarlıkların tahammül sınırını aşması, beni bir karar noktasına getirdi.
            Böylece beynim yoruldu, dikkatim yoruldu, tahammülüm yoruldu, ailem yoruldu.
            Demek ki her şeyin bir sonu varmış. Kararımı verdim. Artık Gördes Gazetesine veda ediyorum.
            Gördes tarihine hediye edeceğim, 41 yıllık dev bir arşiv bırakıyorum.
            Tek bir tekzip almadan, tek bir soruşturmaya uğramadan, 41 yılı alnımın akıyla tamamlamanın huzuru içindeyim.
            Aslında dijital medyanın büyük hâkimiyet kurduğu gazetecilikte, kâğıt gazeteciliğin de bir hükmü kalmadı zaten.
            Haberciliği, köşe yazılarını bırakacak mıyım? Asla..
            İmtiyaz sahibi olduğum gazetegordes.com’da yazmaya devam edeceğim. En ilginç, en özel haberleri, ufuk açıcı yazıları okuyucularımız buradan takip edebilir. Gördes’in sesi ve nefesi olmaya devam edeceğim.
            Henüz 28 yaşındayken, bir hikâye yazmaya başladım ben.
            Ve o hikâye 41 yıl sonra bugün noktalanıyor.
            Her veda hüzünlüdür. Gördes Gazetesine veda ederken hüzünlüyüm. Ancak gururlu ve onurlu bir hüzün bu.
            Emeği geçen herkese teşekkür ediyorum. Bu gazeteyi, 41 yıl bağrına basan halkıma minnettarım..