Gezerken Zamanın Kollarındaki Ruhuma Rastlamak

Zaman, bazen yabancı bir endam gibi yaşamda.
Bazen, ruhuma ait bir kelam…
Bir bir kendini bulmak mekanda.
Ve mekanlar diyorum.
Ne kadar benziyor insanlara.
Hatıra dolu mazilerinde.
Benden kurşunluya,
Kurşunludan bana.
Hem acı hem mutlu bir zaman.
Acıdığım her yerde eksilecekken,
Bir kez daha uğrayıp,
Mutlu bir anı bırakıp,
Orayı da kendimi de mutlu ederek gitmek…
İnsanlar hoyrat…
Oysa mekanlar davetkar bir misafirperver.
Bak geldim dostumla, meslektaşımla.
Yeniliyor hayat,
Beni de hayatımdakileri de…
İyikilerimi çoğaltacağım
Mekanları da buna şahit tutacağım.